Usel University

You are not logged in

Համալսարանում գործում է Գրական ակումբ, որի նպատակներից մեկը այնպիսի մի համախմբի ստեղծումն է , որն ամուր կպահի այն սրտառուչ կապը , որով այսօր գրականության միջոցով   շաղկապված է հայ ժողովուրդը իր պատմական անցյալի հետ :

Ակումբի մասնակիցները կոչ են անում ամբողջ ուսանողությանը ու հայությանը ` լինել միասնական , սիրով , քայլել դեպի բարին , գեղեցիկն ու ճշմարիտը , որն իրականացվում է հայ հարուստ գրականության միջոցով:

Ակումբի խնդիրներն են`

  • Ուսանողների մոտ գրականության հանդեպ հետաքրքրության մեծացումը,
  • Գրական կյանքի աշխուժացումը,
  • Հայ և հայերեն գրականության պահպանումը,
  • Գրական մտքի զարգացումը,
  • Ստեղծագործող ուսանողների հայտնաբերումն ու խրախուսումը:
  • Կազմակերպել գրականության և գրական դաշտի վերլուծություններ,
  • Կազմակերպել տարատեսակ գրական մրցույթներ, գրական երեկոներ` նվիրված մեր հայ տաղանդավոր անվանի, հազվագյուտ գրողներին,
  • Ստեղծել արդեն ձևավորված և հետզհետե աճող կայուն գրական լսարան Համալսարանում,
  • Կազմակերպել հանդիպումներ գրական նշանավոր գործիչների հետ:

Գրական ակումբի գործառույթներն են`

ՀատվածUSELmagazine ” 

ՎԵՐԱԾՆՈւՆԴ¸  ամսաթերթից.

Մանուշակներ ոտքերիս ու շուշաններ ձեռքերիս,
Ու վարդերը այտերիս
, ու գարունը կրծքիս տակ,
Ու երկինքը հոգուս մեջ
, ու արևը աչքերիս,
Ու աղբյուրները լեզվիս՝ սարից իջա ես քաղաք
,―
Ու քայլեցի խայտալով ու շաղ տալով մայթերին

Մանուշակներ ու վարդեր ու շուշաններ ձյունաթույր
,
Ու մարդիկ ինձ տեսնելով՝ իրենց հոգնած աչքերին

Տեսան ուրիշ մի աշխարհ
, գարուն տեսան նորաբույր,
― Ի՜նչ թարմություն
,― ասացին,― ի՜նչ թարմություն,―
ու բացին

Լուսամուտներն իմ առջև
, ու ես իմ սիրտը բացել՝
Անցնում էի երգելով ու շաղ տալով մայթերին

Մանուշակներ ու վարդեր ու հասմիկներ հոգեթով
,
Կարծես մի ողջ բնություն մի պատանի էր դարձել
,
Քաղաք իջել լեռներից՝ կանցներ զմրուխտ հեքիաթով

Երկրե
- երկիր շաղ տալով կակաչներն իր ձեռքերի,
Մեր երգերի լուսաբացն ու գարունը լեռների։

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ  ՇԻՐԱԶ

                      Հատված “USEL magazine ” 

 

ՎԵՐԱԾՆՈւՆԴ¸  ամսաթերթից.

Խանգարե՞լ: Ինչի՞համար...
Գարունէր: Չեկածամառ`
Փուլեկավերկնակամար,
Ձյունմաղեցմերբացգլխին,
Ձյունմաղեց` կրակի՜պես...
-
Գարունա, ձունաարել...
Գետերըմերերերման
Հոսեցին` երակի՜պես
-
Արունըջուրա դառել...
Ձորերըշիրիմ դարձան,
Վիհերըգերեզմանոց.
-
Ջուրըմերտուննատարել...
Ամենքար` լուռմահարանձան,
Ամենտուն` վառմանհնոց...
- Բնավեր հավք ենք դ ա ր ձել …

Ինչքան բառ ` ո՜ղջը մ ր մունջ ,

Ինչքան ե ր գ ` ո՜ղջը լալով .

- Զուլում է ր , զուլու՜մ , լաո՛ …

Թ ր ի դ եմ , ս ր ի , հ ր ի `

Լոկ մանգաղ , լոկ բահ ու մաճ .

- Տնավե՜ ր - բնավե՜ ր լաճ …

Մե ր հողը , մե ր հայ ր ենին ,

Մե ր ե ր կի ր ն ամայացավ .

- Սե՜վ կապի ր , սեվսի ր տ մա ր ե …

Հինավու ր ց տոհմիկ մի ազգ

Չմեռավ , այլ … մահացավ .

- Գա ր ուն ա , ձուն ա ա ր ել …

Գա ր ուն է ր : Ամառ եկավ ,

Ձագ հանեց ձո ր ում կաքավ ,

Իսկ հայ ր ը զ ր կվեց ձագից ,

Ի ր պոռթկան թոն ր ի տաքից ,

Ի ր մո ր ից , հո ր ից , յա ր ից ,

Ի ր բնից ու աշխա ր հից .

- Գա ր ուն ա , ձուն ա ա ր ել …

… Ա՛խ , ինչպե՞ս , ո՞նց մոռանալ

Ա ր հավի ր քն այն օ ր ե ր ի .

- Աշխա ր հում ով մոռանա ,

Ջուխտ աչքով թող քոռանա ...

Գառնա ր ած , հովիվ , նախ ր ո րդ

Ետ չեկան սա ր - ձո ր ե ր ից …

Կեսօ ր ին էլ ո՞վ կե ր գե ր .

- Սա ր ե ր ը հով չեն անում ,

Իմ դ ա րդ ին դ ա ր ման անում …

Հնձվո ր ը ա ր տում մո ր թվեց

Ի ր ձեռքի սու ր մանգաղով …

Խեղճ հա ր սը էլ ո՞նց ե ր գե ր .

- Քաղվո ր ին հաց եմ բե ր ում ,

Բե ր անը մաց եմ թողում …

Ձկնո ր սը Վանա ծովում

Չըփ ր կվեց ճա ր պիկ լողով …

Աղջիկը զու՜ ր է ր կանչում

- Իմ ծամթել տամ լողվո ր չուն …

Ե ր կ ր ի մեջ մա րդ չըմնաց `

Մա րդ թաղե ր մա րդ ու նման …

Ա՜խ , մնա ր մե՛կը գոնե

Ու կանչե ր .

- Դլե յամա՛ն …

… Ա՛խ , ինչպե՞ս , ո՞նց մոռանալ

Ա ր հավի ր քն այն օ ր ե ր ի .

- Աշխա ր հում ով մոռանա ,

Ջուխտ աչքով թող քոռանա ...

… Ջահե ր ը վառ մնացին

Ժամե ր գվող եկեղեցում ,

Ժամկոչին կախ տվեցին

Պա ր անից զանգակատան …

Ջաղացից աղուն բե ր ող

Ալ ր ոտված խեղճ գյուղացուն

Ի ր սայլը դ ագաղ դ ա ր ձավ ,

Ալյու ր ը ` ա ր նոտ պատան …

Մայ ր ը ընկավ ` ծիծը թողած

Ի ր փըմփլիկ մանկան բե ր նում ,

Ծծի տեղ ցից խ ր ելով `

Խեղ դ եցին մինուճա ր ին …

Տատն ընկավ ` ձեռքը մեկնած

Կըչկըչան հավի թառին –

Ի ր հիվան դ թոռան համա ր

Խո ր ոտիկ ճուտ է ր բռնում …

Կալի մեջ պապիկն ընկավ –

Ի ր ոսկե թեղն է ր է ր նում ,

Ո ր պեսզի տու ր քը թու ր քին

Օ ր առաջ շուտ վճա ր ի …

Ով ծաղիկ հաց է ր թխում `

Խո ր ովվեց թոն ր ի ծխում …

Ով հասել ուխտատեղի ,

Վառել է ր մոմը դ եղին ,

Մոմի դ եմ իջել է ր ծուն ր

Ու հայցում է ր Աստըծուն ,

Ո ր բախշի մի լաճ տղա ,

Ի ր ա ր յամբ մոմը մա ր եց `

Չավա ր տած ՙՏե՜ ր , քեզ մեղա՚ - ն …

- Գա ր ուն ա , ձուն ա ա ր ել …

… Խոցեցին ու ջընջեցին ,

Հատեցին հաստ ու բա ր ակ ,

Հոշեցին ու տանջեցին ,

Փշ ր եցին , տվին կ ր ակ ,

Վաթեցին ա ր յուն - ա ր ցունք ,

Նե ր կեցին ձո ր ու բա ր ձ ր ունք ,

Քան դ եցին ե ր կինք մի լու ր թ ,

Մո ր թեցին մի ժողովու րդ ,

Հացառատ մի ողջ աշխա ր հ

Սա ր քեցին փշ ր անք - նշխա ր ,

Սու՜ ր բ նշխա ր ` շա՜ն բե ր անում ,-

Ուզեցին մեկ հայ թողնել ,

Եվ այն էլ … թանգա ր անում …

- Գա ր ուն ա , ձուն ա ա ր ել …

ՊԱՐՈւՅՐՍԵՎԱԿ

ՀատվածUSELmagazine  ՎԵՐԱԾՆՈւՆԴ”  ամսաթերթից.

ՎԱՀԱՆ  ՏԵՐՅԱՆ

Քնքշաբույր ծաղկանց հրեղեն խաղով
Ժպտում են նորից անտառ ու ձորակ,
Եվ հեղեղները խոսուն-սառնորակ
Ողջունում են ինձ զվարթ ծիծաղով։

Զուգել ես նորից դաշտ, անտառ ու լեռ,
Գարո՜ւն, ամեն տեղ նոր կյանք ես վառել
Իմ սրտում էլ ես թևերըդ փռել,
Ւմ հոգում էլ ես հրդեհել նոր սեր։

Եվ ահա կրկին զվարթ ու ջահել,
Դուրս ելա տխուր մենության բանտից.
Պայծառ աչքերըդ ողջունում են ինձ,
Եվ ես չեմ կարող իմ ճիչը պահել։

Բացել ես իմ դեմ ոսկեղեն հեռուն,
Ծ.աղկել ես սարո՛ւմ, անտառո՛ւմ, արտո՛ւմ,
Ուրիշ երգեր են հնչում իմ սրտում —
Ողջո՛ւյն քեզ, արև, ողջո՛ւյն քեզ, գարուն...

ՀատվածUSELmagazine  ՎԵՐԱԾՆՈւՆԴ”  ամսաթերթից.

ՍԱՅԱԹ  ՆՈՎԱ

Վունց օր վուր ղարիբ բուլբուլը մե տարով բաղին կարոտ է
էնենց գու լա քու սիրողը՝ ձեռիդ յարաղին կարոտ է
.
Դուն ուրիշի հիդ մի՛ խոսի
, քու ճուրտը աղին կարոտ է.
Հասիլ է ծուցիդ շամամը՝ օսկե թաբախին կարոտ է
։

Յիս է՛լ ուրիշի յար չիմ սիրի
, աշխարումըս դուն իս իմը,
Թե մե շափաթ քիզ չիմ տեսնի
, կու կըտրիմ քամանչի սիմը,
Թեգուզ թաքավարը կանչե
, թեգուզ Լողըման հեքիմը,
Վո՞ւր մե դարդըս կու հասկանան՝ դուգումըս դաղին կարոտ է
։

Գիշիր
- ցերեկ ման իմ գալի էշխեդ յանա- յանա, գո՛զալ,
Անգաճ ա՛րա
, մատաղ իմ քիզ, մե քիչ կամաց գընա, գո՛զալ.
Աշխարըս ո՞ւմն է մընացի
, վուր ինձ ու քիզ մընա, գո՚զալ.
Մագամ մեռա՞վ Սայաթ Նովեն
, անգաճըդ խաղին կարոտ է։

ՀատվածUSELmagazine  ՎԵՐԱԾՆՈւՆԴ”  ամսաթերթից.

ԵՂԻՇԵ  ՉԱՐԵՆՑ

Մերթ աղջկա նման, մերթ մանկական տեսքով,
Մերթ որպես կին՝ տեսած երազի մեջ,—
Մերթ իբրև կույս անեղծ, մերթ մի Մանոն Լեսկո —
Պատկերացել է ինձ — իմ Նավզիկեն։

Մանկությունից իմ լուրթ — մինչև կեսօրն իմ թեք,
Իմ օրերում՝ անցած երազի պես,—

Ես սպասել եմ, որ — ահա կելնես իմ դեմ,
Ամենօրյա ցնորք իմ, Նավզիկե՛։

Ես սպասել եմ քեզ յուրաքանչյուր վայրկյան,
Եվ երազել, որ երթըս երազվի քե՛զ,—
Յուրաքանչյուր վայրում, յուրաքանչյուր վայրկյան,
Կնոջական ցնորք իմ, իմ Նավզիկե...

Ե՛վ հանճարեղ երգում, և՛ հանճարեղ գրքում,
Ե՛վ հանճարեղ ամեն կտավի մեջ,—
Ե՛վ հյուսիսում, և հին Արևելքում,
Եվ հարավում դեղին, իմ Նավզիկե՛։

Հատված “USEL magazine  ՎԵՐԱԾՆՈւՆԴ”  ամսաթերթից.

Համո Սահյան - Ախր ես ինչպես վեր կենամ գնամ

 

Ախրեսինչպե՞սուրիշտեղմնամ

Ախրուրիշտեղհայրեններչկան
Ախրուրիշտեղհորովելչկա
Ախրուրիշտեղսեփականմոխրում 
Սեփականհոգինխորովելչկա
Ախրուրիշտեղ 
Սեփականբախտիցխռովելչկա


Ախրեսինչպե՞սվերկենամգնամ
Ախրեսինչպե՞սուրիշտեղմնամ


Ախրուրիշտեղ 
Հողիմեջայսքանօրհնությունչկա
Այսքանվաստակածհոգնությունչկա
Ախրուրիշտեղձյունիմեջ` արև
Եվարևիմեջայսքանձյունչկա
Ախրուրիշտեղտեղահանեղած
Եկած` ուսերովԱրագածսարի 
ՈւսերինհենվածՍասնատունչկա
Ախրուրիշտեղ 
Ամենմիքարից, առվից, ակոսից 
Իմաչքերովիմաչքերիննայող 
Մանկությունչկա… 


Ախրեսինչպե՞սվերկենամգնամ
Ախրեսինչպե՞սուրիշտեղմնամ
Ախրեսինչպե՞սապրեմառանցինձ: